Kosmak

ne cok yazacak sey var .. ama nerden baslamali.. eskiden baslayip da bugune mi gelmeli , bugunden baslayip geriye mi gitmeli?

ne yapmali ne etmeli? kime sormali , kime sarilmali? kime sovup, kime saymali? bacaklardan can kesilinceye kadar kosup, cigliklar mi atmali? pismanliklari bagira cagira mi anlatmali, goge mi donmeli yuzu yapayalniz bi sokak ortasinda bi gece yarisi? nefessiz mi kalmali?


sonra bi sarki cinlamali kulakta su satirlarla baslayan;

esyalar toplanmis seninle birlikte
anilar sacilmis odaya heryere
sevdigim o koku yok artik bu evde
sen....


sona yine baslamali deli gibi kosmaya... ta ki hic birsey hissetmeyene kadar . . . evet evet kosmali !

KAR

kar olmus diz boyu buralarda.. ototbusler, trenler, ucaklar iptal olmus.. okullar bos, hastanelerde ameliyetlar durdurulmus.. onemli toplantilar onemini yitirmis, kimse ise gidememis..

kar ne guzel seydir. Bembeyaz heryer, tertemiz saf hersey... Cocuklar kardanadam yapiyorlar disarda. havuctan burnu var ama gozleri yok,malum kimse soba yakmiyor burda.. Cocukken yedigimiz soba ustunde pisirilen kestaneler yok ... karli pekmez yapilip yenmiyor.. Bir suru insan var onun yerine, kar yagdi diye kufur eden.. Son seksen yilin en cok kari yagmis son 3 gundur Ingiltere'ye. Insanlar alisik olmadigindan hersey alt ust, hayat felc bir anlamda.. Oysa ki Izmir'de kar yagsaydi herkes bayram ederdi... Buyuk kucuk herkes disari cikip kartopu oynardi.. Ben burda oynayacak kimseyi bulamamanin sikintisini cekiyorum. Disari cikip yalnizliktan bogulmaktansa evde camin onunde bembeyazligi izliyorum onun yerine..