Geride Birakilanlar

hani yeni biryere tasinirsiniz da arkanizda bir suru arkadas birakirsiniz, belki sevgilinizi hatta ailenizi. sonra gittiginiz yerde yeni yasaminiza, evinize , isinize , komsulariniza hatta iklime alismaya calisirken, arkanizda biraktiklarinizin da en az sizin kadar aci cektigini, onlarin sizin aklnizdan hic cikmadiklari gibi sizin de onlarin hic aklindan cikmayacaginizi dusunursunuz buyuk bir bencillikle . sona yavas yavas gecer zaman. bazen cok agir bazen cok aci... hic aklinizdan cikarmazsiniz eskilerin guzelligini ama farkina varmadan da yeni'lerinize ayak uydurmaya baslamissinizdir. sonra beklenmedik bir anda kucuk tesaduflerle arkada biraktiklarinizin hayatlarinin nasil da sizden kopup orda sizden ayri bir sekilde sekillendigini gorursunuz. bu cok dogaldir ama icinizden aglamak gelir. artik kendiniz onlarin hayatinin bir parcasi olarak goremezsiniz. belki onlarda artik sizi gormuyorlardir. kisa telefon konusmalarinda, elektronik postalarda sikisip kalmistir paylasilanlar. ilk tasindiginizda ki gibi yogun da degildir ustelik. simdi geri biraktiklarinizin, yeni sizsiz hayatlarina baskalarini sokup , fotograf karelerinde sizin yerinize baskalarinin gulumsedigini gordukce, ben olsaydim simdi benim de oralarda biyerlerde bir resim karem olurdu dersiniz. icinize bata bata, onlarin hayatlarinda bir daha olmayacaginizi ya da en azindan eskisi gibi olmayacaginizi , siz yokken yasanilan olaylardan bahsederlerken " FRANSIZ " kalacaginizi bile bile belki de biraz kiskanclikla ic cekersiniz. ve elinizde ne kaldiysa eskiden , " yeni hayatinizda " yasamak zorunda kalirsiniz!!