biryerlerde tikanip kaldiysa hayat

Bir yerlerde tikanip kaldiysa hayat, soluk almakgüçlestiginde,
Yüregin susup, mantigin sürüklemeye basladigindaayakarini,
Daglara dönmeli yüzünü insan.
Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli, yüreginiferahlatacak;
Yeni insanlarla tanismali, yeni kesifler yapacak....
Hep isteyip de, bir gün yaparim diye erteledigi ne varsa,
Gerçeklestirmeyi denemeli!
Her geçen gece, ölüme bir gün daha yaklastigini;
Zamanin bir nehir, kendisinin bir sal olup da,
O dursa da yolculugun devam ettigini anlamali.
Bas döndürücü bir hizla geçiyorsa birbirinin aynigünler,
Her aksam ayni can sikintisiyla eve giriliyorsa,
Degistirmeye çalismali bir seyleri;
Küçük seylerle baslamali belki; örnegin, bir kaç durakönce inip
Servisten, otobüsten; yürümeli eve kadar, yüreginetakmali günesgözlüklerini;
Gördügünü hissedebilmeli!
Sagligini kaybedip, ölümle yüz yüze gelmeden önce,
Degerli olabilmeli hayat!
Illa büyük acilar çekmemeli, küçük mutluluklari farketmek için!
Baskasinin yerine koyabilmeli kendini;
Aglayan birine "gül", inleyen birine "sus" dememeli!
Aglayana omuz, inleyene çâre olabilmeli!
Su adâletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamali;
Sevgisiz, soysuz kalarak!
Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden,
Derin bir soluk alip, hapsetmeli kokusunu içine...
Günesin dogusunu seyretmeli arada bir, seher yelioksamali saçlarini...
Karda yagmurda sevincine, coskusuna;
Firtinada boranda öfkesine, isyanina ortak olabilmelidoganin!
Bir çocugun ilk adimlarinda umudu; bir gencindüslerinde gelecegi;
Bir yaslinin hatiralarinda geçmisi görebilmeli!
Çalismadan basarmayi, sevmeden sevilmeyi,
Mutlu etmeden mutlu olmayi beklememeli!
Ama küçük, ama büyük; her hayal kirikligi, her aci;
Bir firsat yasamdan yeni bir seyler ögrenebilmek için;kaçirmamali!
Çünkü; hiç düsmemissen, el vermezsin kimseye kalkmasi için,
Hiç çâresiz kalmamissan, dermani olamazsin dertlerin;
Aglamayi bilmiyorsan, nesesizdir kahkahalarin;
Merhaba dememissen, anlamsizdir elvedalarin...
Ne, herkesi düsünmekten kendini, ne kendini düsünmekten herkesi unutmamali!
Bilmeli çok kisa oldugunu hayatin; hep vermek ya da hep almak için...
Sadece, anlatacak bir seyleri oldugunda degil,
Söyleyecek bir sey bulamadiginda da dinleyebilmeli!
Akli ve kalbiyle katilabilmeli sohbetlere...
Hafizasi olmali insanin; hiç degilse, ayni hatalari,ayni bahanelerle tekrarlamamasi için!
Sorulari olmali, yanitlari bulmak için bir ömür harcayacak!
Dostlari olmali, ruhunun ve zihninin sinirlarini zorlayacak!
Herkese yetecek kadar büyük olmali sevgisi;
Ama, kapasitesi sinirli olmali yüreginin ki, hakkini verebilsin sevdiklerinin;
Zaman bulabilsin;
Bir tesekkür, bir elveda için...
Yasam dedikleri bir sinavsa eger;
Asla vazgeçmemeli sevmek ve ögrenmekten;
Ama, herkesi sevemeyecegini de her seyi bilemeyeceginide fark edebilmeli insan!
Tipki, her seye sahip olamayacagi gibi...
Zamanin ninnisiyle, uykuda geçirmemeli hayati...!

*CAN DUNDAR


18 mayis 2006