sinir

Cok sinirliyim bugunlerde.neden oldugunu bilmiyorum.Sadece patlayacakmis gibiyim.En kucuk seylere bile kizabiliyorum.Kendi kendime konusmaya basladim!! aman allahim, deliriyor muyum ne? koca gun evde konusacagim kimsem yok.Televizyon, radyo ben..ha bi de hayvanlarimiz tabi.ama onlarda ( mr.Bee disinda ) heryere tuy birakmaktan baska biseye yaramiyolar.Mr.Bee ayri.O gercekten de evdeki en zararsiz hayvan..Neyse ne diyodum ben ? hi evet sinirlilik.Isin kotusu de yalniz olusum.Kavga edecegim kimse yok! Eskiden en azindan arkadaslarima satasirdim, onlar benim sinirli oldugumu anlayip ( cunku genelde durup durduk yerde insanlara satasan psikopat bi tip degilimdir ) alttan alirlardi.Ben bagirirdim, sacma sapan seylerden kizardim onlara, sinirim gectikten sonrada ozur dilerdim olur biterdi.Onlar zaten bildiklerinden benim onlara bagirdigim sure boyunca sadece sinirden bagirdigimi, hic sorun olmazdi.Simdi nasil ihtiyacim var sana..Agzimiz dolu dolu kavga etsek...Sen gulsen ben bagirdikca, ben biraz daha sinir olsam, sonra ben de gulmeye baslasam sinirden, sonra o gulusler normale donse...sona seker seker gidip bisiler icsek ya da ne billim birilerini arayip, hep birlikte bisiler yapsak...Sen ! dostum arkadasim, sevgilim, annem, babam, abim...Hepinizi cok ozledim!!!!Yanlizlik ne kotuymus ya! kavga edecek birisini bile bulamiyorsun!Ama gececek boyle gunlerim..Sizleri cok ozledim ben!!

25 mayis 2006