terkedilmislik

sabah kalkti..her zaman yaptigi gibi kizini doyurdu, onlugunu giymesine yardim etti ve okul servisine binene kadar arkasindan bakti..kapiyi kapatip belki de zamaninin cogunu gecirdigi mutfagina dondu..aksamdan calistirdigi makineyi bosaltti..kocasi bugun ise gitmicekti..cok yorulmus , birkac gun istirahat etmek istemisti, nasilsa dukkandaki elemanlar herseyi biliyolardi, guveni de sonsuzdu onlara..simdi yataginda misil misil uyuyordu kocasi...yavasca radyoyu acti, sabahlari dinlmekten buyuk zevk alirdi..mutfakta isini bitirdikten sona 1-2 saat kadar evini toparladi, camasirlarini makineye doldurdu, biraz resim yapti..o sirada kocasinin uyandigini duydu..hizla odaya gitti..nasil da ozlemisti kocasini..kac gundur eve gec geliyor, hemen yataga girip nerdeyse hic konusmadan uykuya daliyordu..boyle oldugunda kendini cok huzursuz ve terk edilmis hissederdi..oysa ilk tanistiklarinda ne kadar da guzel , heyecanli bi iliskileri vardi..ama nerdeydi simdi o adam? bulusmalarinda onu gordugunde nerdeyse gozlerinden yaslar suzulen adam sanki yok olmustu..onun yerine surekli islerin pesinden kosturan, duygusuz, nerdeyse bazen hic konusmayan biri gelmisti..evlenmeden once kocasini mutlu edebilecegine cok inaniyordu..acaba biyerde yanlis mi yapmisti? ama hergun kocasi eve gelmeden dusunu almis, hafif makjay yapmis, her zaman hos gorunmek icin cabalamisti..evet onun da zor anlari olmustu herkes gibi, belki dirdir ettigi zamanlar ama sonradan hep susmasini bilmis, bi sekilde kocasini mutlu etmeye ugrasmisti...odaya girdiginde kocasinin yari uykulu yari uyanik oldugunu anladi, hemen yanina gidip yataga oturdu, kocasinin yuzunu oksayip " gunaydin kocacim" dedi..en sevdigi sozdu " KOCACIM" ..sanki bu sozcuk ona ,hayatinin sonuna kadar onunla olabilecegini gosteriyordu..ama nerden bilebilirdi ki, ya simdi su kapidan cikip gitse acaba kendisinde kocasini durdurabilecek gucu bulabilecek miydi?? kocasi yavasca gozlerini araladi ve gulumsedi..dudaginin etrafindaki kirisikliklar belirginlesti gulumseyince, her gecen gun kocasi biraz daha yakisikli oluyordu, peki ya kendisi?? acaba o da ayni seylerimi dusunuyordu? yuzumdeki alnimdaki cizgiler ona ne dusunduruyor? diye aklindan gecirdi bi an.kendisiyle ayni seyleri dusundurdugunu umdu...yavasca egildi kocasini optu..artik eskisi gibi bile opusmuyorlardi..eskiden olsa simdiye kadar kocasi onu coktan yataga cekmis sevisiyor olurlardi..bunu dusununce kendini cok ama cok kotu hissetti..ama belli etmemeliydi, yoksa kocasi tafra yaptigini sanabilir hersey daha kotu olabilirdi..bugun o erkeginin yine onun oldugunu hissetmek istemisti, hepsi bu..yatakta bi sure oturup gozleri kapali kocasini izledikten sonra , kulagina kahvaltini hazirliyorum deyip mutfaga gitti..ayaga kalkarken lutfen elimden tut durdur ve beni sevdigini soyle diye icinden gecirdi, ama bu olmadi..mutfaga gidip kahvaltisini hazirlamaya basladi..kahvesini koyarken banyodan su seslerinin geldigini duydu..acaba diye gecirdi icinden, ama sonra hemen vazgecti, hic bi zaman kendini zorla sunmamis, hep bi isik beklemisti. ve o isik bu sabah da gelmemisti.kahveyi koyduktan sonra, kendine de bi bardak buzlu su koyup masaya oturdu..hava ne kadar da sicakti..kocasi bornozuyla masaya geldi..kahvalti boyunca havadan sudan, kizlarinin okulundan, yazin belki cikacaklari tatilden bahsettiler..aslinda mutlu bi aile sayilabilirlerdi..maddi durumlari fena degildi,cok zeki ve guzel bi kizlari vardi..evleri ortalamanin ustunde dosenmis, kira odemiyorlardi..kendisi isi birakmisti, kizini kendisi buyutmek istedigi icin calistigi sirketten ayrilmis en azindan kizi 8 yasina gelene kadar calismak istememisti..disardan bakildiginda butun arkadaslari, ailesi , dostlari cok mutlu bir evlilikleri oldugunu dusunurlerdi, ama ozman sorun neydi?? neden kendisini bu kadar terkedilmis hissediyordu? bu kadar sevilmeyen? kafasinin icinde milyonlarca soru birikmisti, hepsini konusmayi cok kuvvetli diledi bi an..keske konusabilseydik eskisi gibi dedi..yada eskisi gibi dinlenseydim diye dusundu..hemen kafasindaki dusunceleri kovup, kocasina bi kahve daha doldurdu..kahvalti bitmis, gazeteleri okumaya baslamislardi bile..uzun bi sessizligin ardindan, kalkip camasirlari asti, bulasiklari makineye doldurdu, bu arada kocasi giyinip gelmisti bile...salona gecip oturdular..hala dogru duzgun konusmuyorlardi..tv izlediler, muzik dinlediler, tvdeki programlarda cikanlar hakkinda yorum yaptilar ama bu hala bekledigi konusmalar degildi...kocasinin sikildigini hareketlerinden, bakislarindan anlayabiliyordu, ama elinden gelen bisi yoktu..bir iki kez hobisi olan yelkenlilerden ve arabalardan konu acmaya calismis ama kocasi bir iki cumle kurup sohbetin gerisi getirmek icin ugrasmamisti..gozlerindeki pariltinin dondugunu bile gormemisti ki..sona kocasi ben biraz cikayim arkadaslari goreyim deyip ustunu degistirmek icin yatak odasina gitti..10 dakika sonra giden kocasinin arkasindan kapiyi kapatinca, duvarin dibine oturup hickiriklara boguldu..butun o sorular kafasina hucum etti yine..sucu hep kendinde ariyor ama bi turlu cevap bulamiyordu..eski hassas esinin yerine gelen adam ise yardimci olmayi hic istemiyor gibi davraniyordu..acaba gercekten hic bi sorun yoktu da kendisi mi abartiyordu? degisen bisi yok muydu? yoksa herzaman onun ilgisine cok alistigi icin, onun yakinligini cok sevdigi icin mi simdi kendini bu kadar yalniz ve terkedilmis hissediyordu? acaba kocasi neler hissediyordu? kocasi da onun sogudugunu mu dusunuyordu yada hersey normal miydi? yoksa evliliklerin monotonlasmasi onlarin da mi basina gelmisti..en korktugu seydi bu..evlenmekten bu yuzden korkmustu, ama ona asik olunca ve ona benzeyen bi kiz isteyince evlenmek cok cazip gelmisti oysa ki...

bi anda toparlanip ayaga kalkti, gozyaslarini sildi, siyrilan etegini duzeltti..birazdan kizi gelecekti..ona yiyecek bisiler hazirlamaliydi..hemen mutfaga gecti, aklindaki tum bu karmasik sorulari cok uzun sure bi daha disari cikmamak uzere en gerilere itip, firini yakti....



e.

7 eylul 2006