nefret

insanin kendinden nefret etmesi ne kotu bisidir..aslinda baskalarindan nefret etmesinden daha kotudur.birisinden nefret ederseniz o insani hayatinizdan cikarirsiniz, bi sure belki acitir icinizi ama sonra gecer..ya kendinizden nefret ederseniz? o zaman naparsiniz?? hic bisi..kendinizi hayatinizdan cikarabilme gibi bi luksunuz ne yazik ki yok..olene kadar tasiyacaksiniz kendinizi..
kacmak da kurtarmiyor insani kendinden..nereye gidserseniz gidin sizi de kendinizle goturuyo olmaniz aslinda hic bi kacisin basarili olamayacagini gosteriyo....yani hatalarinizi da, bencilliginizi de, sevginizi de cabinize koyuyorsunuz...kotu seyleri de iyi seyleri de..evet insan iyi seylerden kacmak tabiki istemiyor, peki ya kotu ozellikleri? nefreti, bencilligi, hatalari, yalanlari?? bunlardan kacabilir misiniz?? hmmm..sanmiyorum..en kotusu de kactiktan sonra kotu huylariniza devam etmeniz..kirmaniz ve belki muhtemelen cok daha fazla kirilmaniz..bi arkadasim yazi yazmis sitesine izniyle alinti yapmak istiyorum, "....Hele ki güvenilir hiç beklenmedik yerden saplanan bıçaklarsa bunlar, yaraları normalinden daha keskin, daha kapanmaz ve daha acı vericidir ...." evet cok dogru soylemis degil mi? iste bazen bu bicagi saplayan sizsinizdir ve saplanmis olmaktan cok daha aci vericidir..asla unutmayacaginiz ve sonsuza kadar tasiyacaginiz bi pismanlik olur icinizde..tipki yara gibi...onu hatirlatan seyler gordugunuzde her defasinda kabugu kalkan yara gibi, olunceye kadar tasirsiniz..

pismanlik..evet, belki her insan hayatinda pisman olmayacagi seyler ister..yaptigi her seyin, attigi her adimin dogru olmasini ister..adimlar, bazen dogrudur bazen de degil..bazi adimlariniz da hayatinizda bi daha asla dolduramayacaginiz bosluklarin acilmasina neden olur..geri donusu olmayan pismanliklar..hergun sabah uyandiginizda KESKE yapmasaysdim, KESKE zamani geri alabilsem dedirten yanlis adimlar..affedilmeye siddetle ihtiyac duyduran adimlar, ama asla affedilmeyeceginizi bilmenin veridigi o ic acisi...dedim ya yara alan siz olsaniz belki iylestirirsiniz, o insani hayatinizdan cikarirsiniz ya da affedersiniz..Ama yara veren siz olursaniz hersey karsi tarafa baglidir..ister affeder ister affetmez..size sadece gozlerinin icine bakip afdilemek duser her gece yatarken ve har sabah kaltiginizda..en kotusu de nedir bilir misiniz, yaninizda olmamasi yaraladiginiz kisinin, dokunamayisiniz, diz cokup af dileyemeyisiniz, sadece resimlerle konusmak zorunda kalmaniz..

neyse..burdan simdiye kadar kirdigim tum insanlardan BINLERCE KEZ OZUR DILEMEK istiyorum...bicakladigim, kanattigim. acittigim tum insanlardan...ve bilmelerini isterim ki emin olun, sizden daha fazla kendimi acittim sizi acitarak...binlerce ozur...affedilmek icin cok gec oldugunu bile bile, bosuna dilenmis olan ozurler oldugunu bile bile ozur dilerim...acitmanin verdigi aciyi sanirim olene kadar tasiyacagim...

E.

12 haziran 2006